مراسم عقد عمو حمید...

سلام سارینا جونم، تقریبا با یک ماه تاخیر دارم این پست را وارد می کنم ، چرا که  عکس ها در دوربین عمو حمید بود و تازگی ها به دستم رسیده و یک علت دیگر رو هم که در پست قبل گفتم: ناگهان تمام مطالب و عکس هایی که وارد کرده بودم، پرید و خلاصه اینکه کلی با تاخیر داره این پست تکمیل می شه.

خدا رو شکر در 29 شهریور ماه بود که مراسم عقد عمو حمید به خوبی و خوشی برگزار شد و زنعمو سمیرا به عنوان عضو جدید و عروس خانواده آقاجون شان شناخته شد.

ایشالاه که خوشبخت بشوند و روزهای شادی رو کنار هم سپری کنند. 

بیشتر تزئینات مراسم بر عهده من بود که خیلی مامانی منیژه کمکم کرد و دخترم هم کمتر فضولی می کرد و بیشتر نگاه می کرد و بعضی مواقع خیلی دوست داشت که او هم در کارها کمک کنه.

خیلی طرح ها و ایده های خوبی رو تونستیم اجرا کنیم و با اینکه تقریبا اولین تجربه ام بود، خیلی از کار خودم راضی بودم و در اطرافیان هم مورد استقبال قرار گرفت. 

 

یک شب قبل از مراسم عقد، مراسم بله برون بود که خریدهای عروس خانوم رو به شکل زیر تزیین کردیم و به همراه ظرف میوه و شیرینی به خونه عروس خانوم بردند:

عمو حمید از من کوچکتر هست و در واقع مثل خواهر و برادر با هم بزرگ شده ایم. شاید نتوانم نهایت خوشحالی خودم رو از بابت داماد شدنش در جملاتی بیان کنم و فقط خدا رو شکر می کنم . در آخر جشن عقدشان کلی گریه کردم، احساس خوشحالی ام به همراه یک حس دلتنگی بود چرا که یک جورایی داشتیم یک کم از هم فاصله می گرفتیم... نمی دانم ولی خیلی بغض بدی توی گلویم بود...ولی واقعا از ته قلبم خوشحالم و از خداوند برایشان آرزوی سلامتی و سعادت دارم.

در واقع من و عمو حمید بیشتر برادر و خواهر بودیم تا برادرزاده و عمو ،امیدوارم که بتوانند با تلاش و توکل بر خدا بر سختی های زندگی غلبه کنند و به بهترین هدف ها در زندگی مشترکشان برسند... آمین.

ایشالاه که در سایه و پناه خداوند مهربان، زندگی سعادتمندی رو داشته باشند .

 

شب قبل از مراسم، عمو مهدی و زنعمو ایمانه برای خوابیدن اومدند خونمون که قضیه آمدنشان به این شکل بود که: برای شام همه خونه مامان جونی شون  بودیم که سینا بعد از شام به دایی مهدی می گه  که برای خوابیدن بروند خانه شان و مثل اینکه سارینا هم اونجا بوده و تا حرف سینا رو می شنوه، رو به عمو مهدی می کنه و با کلی ناز می گه  " عمو ... من" ( یعنی  عمو بیاین خونه ما) عمو مهدی کلی دلش برای برادرزاده اش می سوزه که این طوری با التماس ازش می خواد و به خونمون آمدند تا دل دخترمون رو به دست بیاره.

خلاصه اینکه اون شب سارینا خانوم خیلی خوشحال بود و از عمو مهدی جدا نمی شد و بعد از اینکه با عمو مسواک زدی، تا ساعت 2 نصفه شب خونه بازی می کردین و سارینا خانوم با زور به تختش رفت تا بخوابه.

چند باری از عمو مهدی خواستی که برات خونه رو کامل بسازه و شما هم با دقت نگاه می کردی، نکته جالب این جاست که تقریبا اون خونه سازی برای سن شما یک کمی سخته ولی از روزی که عمو مهدی چند باری برات ساخت کاملا یاد گرفته ای و یکی از سرگرمی هات خونه سازی شده و کاملا جای وسایل و قطعه ها رو می دونی.... ماشالاه به دقت دخترکم.

اولین باری که عمو مهدی برات خونه ساخت، با هم دیگه جلوی خونه عکس گرفتین.( اگه بعضی عکس ها یک کمی تیره افتاده علتش اینه که ساعت از 2 نصفه شب گذشته بود و شما ول کن نبودی و بابا محمد بعضی لامپ ها رو خاموش کرده بود تا خانوم برای خوابیدن به تخت خودش بره.)

 این دیگه شده شرط سارینا که هر بار خونه رو می سازه درست مثل عمو مهدی جلوی خونه دراز می کشه و من رو صدا می زنه و می گه " مامان اَش" یعنی ازش عکس بگیرم.

خدایا شکرت از بابت همه دل خوشی هایی که به زندگی مون بخشیدی...

ازت ممنونیم